Φόνος Με Ενδεχόμενο Βλακείας - Κριτική

Λιάνα Τζιμογιάννη

Διαβάζοντας τον Φόνο, είχα την εντύπωση ότι παρακολουθώ θεατρική παράσταση! Μου’ρθε στο μυαλό ακόμα και ο Βέλγος Ηρακλής Πουαρό, ο οποίος σίγουρα θα ζήλευε τις κινήσεις του επιθεωρητή Μπάρκα. Έπειτα θυμήθηκα ότι στις κηδείες πάντα πέφτει το περισσότερο γέλιο, ακόμα και αν δεν το θες ή κρατιέσαι να μη σου ξεφύγει χάχανο.

Φαντάσου τώρα όλα τα παραπάνω σε ένα βιβλίο, μαζί με πέντε λάμδα (Λούης, Λούλα, Λόρα, Λίλη, Λορέτα), ένα φι (Φραγκίσκος) κι ένα μι (Μπράιαν) - επτά πρόσωπα, αλλά έξι υποψήφιους δολοφόνους ενός άκαρδου εφοπλιστή με όνομα κοσμήματος! Θα πρότεινα εναλλακτικό τίτλο «Όταν η οικογένειά σου θέλει να σε καθαρίσει!» καθώς όλα τα πρόσωπα έχουν κίνητρο για να σκοτώσουν τον Αδάμαντα Αδαμαντίου, από τη σύζυγό του (πρώην σύζυγο του συνεργάτη του), μέχρι την ερωμένη του (νυν σύζυγο του συνεργάτη του)! Μπερδευτήκατε;

Η αλήθεια είναι πως πρέπει να είσαι απόλυτα συγκεντρωμένος για να μη σου ξεφύγει κάποια λεπτομέρεια, καθώς όλος αυτός ο πρωταγωνιστικός συρφετός με τα ονόματα από λάμδα, κάπου σε μπερδεύει. Αυτό όμως τελικά, δεν είναι μειονέκτημα, καθώς τα ονόματα σκοπίμως και ορθώς επιλέχθηκαν όλα να αρχίζουν από το γράμμα «Λ».

Η Μάρα Χωματίδη πλέκει περίτεχνα μια υπόθεση που ενώ κατατίθεται με απλή γραφή, είναι πολυσύνθετη. Ενώ δηλαδή το καίριο γεγονός καταγράφεται γύρω από ένα τραπέζι, μπαίνουν σαν σφήνες γεγονότα που έχουν συμβεί σε διαφορετικά μέρη -γεγονότα τόσο παρελθοντικά, όσο και του πρόσφατου παρόντος, λίγο πριν πεθάνει ο εφοπλιστής. Με αυτόν τον τρόπο η συγγραφέας μάς δίνει εικόνες με σπαρταριστούς διαλόγους, τόσο παραστατικά που κάλλιστα θα μπορούσες να συγκρίνεις με εικόνες θεατρικής παράστασης. Έτσι, μαθαίνουμε τα κίνητρα που έχει ο κάθε πρωταγωνιστής και αυτόματα τον βάζουμε σε κατάσταση «υπόπτου». Πώς μπορεί όμως 6 άτομα να είναι όλα ύποπτα για τον θάνατο ενός; Και πώς είναι δυνατόν να έγινε η δολοφονία, παρουσία όλων αυτών στο ίδιο τραπέζι, την ίδια στιγμή; Συνήθως σε ένα τραπέζι όλοι παρατηρούν τους άλλους και δεν τους ξεφεύγει τίποτα! Κανείς δεν αγαπά τον διπλανό του και όλοι μισιούνται ανεξαιρέτως! Όλοι είναι διεφθαρμένοι, όλοι έχουν το μυστικό τους, οπότε δε διαφέρουν σε τίποτα ο ένας με τον άλλο!

Δολοφονία ο θάνατος του Αδάμαντα; Εγκληματικό σχέδιο; Τραγική ειρωνεία; Τελικά, ποιος θα μπει φυλακή και ποιος θα τη βγάλει καθαρή; Η ανατροπή στο τέλος του βιβλίου θα σας εκπλήξει. Προσωπικά απόλαυσα περισσότερο την ανάγνωση από την εμφάνιση του επιθεωρητή κι έπειτα, ίσως επειδή είναι πρόσωπο μπαλαντέρ!

Θα διαβάσετε για μυστικά κρυμμένα, παράνομους δεσμούς, φιλοχρήματους ανθρώπους, λαθρομετανάστες και ομορφιές του Λονδίνου, δοσμένες απολύτως λυρικά, ατμοσφαιρικά, με νοσταλγικό στυλ!

Είναι αστυνομικό το μυθιστόρημα; Είναι χιουμοριστικό; Μήπως κοινωνικό; Είναι όλα αυτά μαζί και κάτι παραπάνω!

Σαφώς και έχει πινελιές αστυνομικού! Είναι με καυστικό χιούμορ και ειρωνείες διάχυτο! Διαφαίνονται οι ταξικές διαφορές του υπηρετικού προσωπικού και των wannabe-Μαντάμ-Σουσού καθώς και οι ρατσιστικές συμπεριφορές. Ναι, εστιάζει κυρίως στη συμπεριφορά του ανθρώπου: αυτού που έχει ανάγκη τα χρήματα (Λορέτα), αυτού του οποίου η καριέρα απειλείται (Λούης), αυτής που δε θέλει να ξαναγυρίσει στο παλαιό της status (Λίλη), του ξενοφοβικού ανθρώπου (Λούλα)! Είναι έξυπνο, πρωτότυπο, έχει ολοκληρωμένους χαρακτήρες, περιγράφει απολύτως ρεαλιστικές σκηνές (ειδικά στη σκηνή με την απεργία, ήταν σαν να έβλεπα ειδήσεις στην τηλεόραση!) με πραγματικά θεατρικούς διαλόγους! Και μεταξύ μας, θα ήθελα να το δω να μεταφέρεται στο θέατρο!

Info

Σχόλια χρηστών

Για να συμμετέχετε στην συζήτηση πρέπει να γίνετε μέλη. Λάβετε μέρος σε κάποια συζήτηση κάνοντας roll-over στο αρχικό σχόλιο και πατήστε το κουμπί "Απάντηση". Για να εισάγετε ένα νέο σχόλιο χρησιμοποιήστε την φόρμα στο τέλος της λίστας.

Για να σχολιάσετε αυτό το άρθρο θα πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος